Miljøorganisasjonane rasar og klimaforskarane er oppgitte, men Forskingsrådet tykkjer det er eit «godt forskingsbudsjett». Korleis heng dette saman?

Åsmund H. Eikenes
Åsmund H. Eikenes

 I går la regjeringspartia Høgre og Framstegspartiet fram sitt forslag til statsbudsjett for 2017. Det såkalla «grøne skiftet» vart det ingenting av.

Ambisjonane til regjeringa er ein utsleppsreduksjon på 2 prosent fram til 2030. Det er milevis unna målet om å kutta 40 prosent av utsleppa i Noreg.

Klimaforskarane i CICERO reagerer slik:

 

 

Nina Jensen i WWF Noreg meinte statsbudsjettet var ein avskjedssøknad frå regjeringa:

 

 

Reaksjonane frå store forskingsinstitusjonar og organisasjonar er derimot heilt annleis.

Forskingsrådet meiner statsbudsjettet viser «at regjeringa satsar på forsking for å løyse samfunnsutfordringar»:

 

 

Forskerforbundet, medlemsorganissasjonen for 20.000 tilsette i forsking og høgare utdanning, meiner det er eit «solid kunnskapsbudsjett»:

 

 

Universitetet i Bergen er også nøgde med statsbudsjettet:

 

 

Det er forståeleg at forskingsorganisasjonane er nøgde med deira del av budsjettkaka. Eit auka forskingsbudsjett sikrar arbeidsplassar, innovasjon og omstilling i næringslivet. Det treng vi.

Men vi treng meir enn berre finansiering av forsking. Vi treng også vedtak som er basert på resultat frå forskinga. Når regjeringa sitt forslag til statsbudsjett ikkje er i tråd med svært tydelege forskingsresultat frå eit samla, internasjonalt forskingsmiljø, er det eit tydeleg signal om at regjeringspartia ikkje vurderer forskingsresultata frå tidlegare statsbudsjettkroner som viktige.

Det er overraskande at forskingsinstitusjonane er positive til eit statsbudsjett som gir meir til forsking, men som samtidig ikkje vil høyre på resultata frå forskinga. 

Oppdatert: onsdag 24. mai 2017 16.12

LES OGSÅ

Kommentarar

ANNONSE