«Eit språk som døyr, tek identiteten vår med seg» – «Giella mii jávká, manaha maid min identitehta»

Les innlegget på nordsamisk her.

«Eit språk som døyr, tek identiteten vår med seg»

Dette er ein dag for stoltheit, fellesskap og historie, men han minner oss også om at framtida for samisk språk, kultur og samiske lokalsamfunn ikkje kjem av seg sjølv. Folk som trur kultur overlever av seg sjølv, tek feil.

Framtida til samisk språk og kultur står ikkje og ventar på oss, vi må kjempe for henne, og då må vi ha politikk som faktisk verkar.

Språket er berebjelken i samisk identitet. Etter fornorskinga er det mange som aldri fekk lære hjartespråket sitt. Samtidig ser vi heldigvis fleire som tek språket tilbake, og det heiar vi på!

Eit språk som døyr, tek identiteten vår med seg.

Derfor er det ekstra viktig å sørgje for at alle som ønskjer det, får høve til å lære og bruke samisk, i barnehagen, på skulen, i høgare utdanning og i møte med det offentlege.

Kultur er ein viktig del av kvardagen, også hos dei som ikkje kan språket. Festivalar som Riddu Riđđu, Samisk musikkfestival, Márkomeannu, Kárášjohka og Raasten Rastah viser kor levande kulturen kan vere.

Slike prosjekt må vi halde fram å støtte, fordi det er når samisk kultur blir kopla til arbeid, næringsutvikling og kvardagen vår, at han blir sterkare.

For mange samiske samfunn er naturen sjølve grunnlaget for livet. Derfor må politikken byggje på lokal kunnskap og respekt for tradisjonar, samtidig som vi tek vare på naturen for dei som kjem etter oss. Bruk og vern må gå hand i hand.

For Høgre handlar samepolitikk om gjennomføring.

Om å kople rettar med moglegheiter. Om å byggje sterke språk gjennom utdanning, levande kultur gjennom aktivitet – og sterke lokalsamfunn gjennom arbeid og verdiskaping.

Den samiske nasjonaldagen er ei feiring, men ho minner oss også om at framtida blir forma no.

Lihkku sámi álbmotbeivviin! – Gratulerer med samane sin nasjonaldag!

«Giella mii jávká, manaha maid min identitehta»

Otná beaivi lea čeavláivuođa, searvevuođa ja historjjá beaivi, muhto dat muittuha maid ahte sámegiela, kultuvrra ja sámi báikkálaš servodagaid boahtteáigi ii boađe iešalddis. Lea boasttu ipmárdus jáhkkit kultuvrra seailut iešalddis.

Sámegiela- ja kultuvrra boahtteáigi ii vuordde min, mii fertet rahčat dan ovddas, ja de ferte mis leat politihkka mii duođas doaibmá.

Giella lea sámi identitehta čávgŋi. Maŋŋel dáruiduhttima oallugat eai goassege beassan oahppat váibmogielaset. Seammás oaidnit lihkus eanet olbmuid váldime giela ruovttoluotta, ja dan mii oalgguhit!

Giella mii jávká, manaha maid min identitehta.

Danne lea erenoamáš deaŧalaš sihkkarastit ahte buohkain geat dan háliidit, lea vejolašvuohta oahppat ja geavahit sámegiela, mánáidgárddis, skuvllas, alit oahpus ja gulahallamiin álmmolaš surggiin.

Kultuvra lea dehálaš oassi árgabeaivvis, maiddái sidjiide geat eai máhte giela. Festiválat nugo Riddu Riđđu, Sámi musihkkafestivála, Márkomeannu, Kárášjohka ja Raasten Rastah čájehit man ealli kultuvra sáhttá leat.

Dákkár prošeavttaid mii fertet joatkit doarjut, go lea dalle go sámi kultuvra čadno bargui, ealáhusovddideapmái ja min árgabeaivái ahte dat nanusmuvva.

Ollu sámi servodagaide lea luondu eallima vuođđu. Danne ferte politihkka huksejuvvot báikkálaš máhtu ja árbevirolaš árvvuid vuođul, seammás go váldit vára luonddus sidjiide geat bohtet min maŋis. Geavaheapmi ja suodjaleapmi ferteba mannat giehtalaga.

Olgešbellodahkii lea sámi politihkka ollašuhttima birra.

Vuoigatvuođaid čatnat vejolašvuođaide. Hukset nana gielaid oahpahusa bokte, ealli kultuvrra doaimmaid bokte – ja nana báikkálaš servodagaid barggu ja árvoháhkama bokte.

Sámi álbmotbeaivi lea ávvubeaivi, muhto maid muittuhus midjiide ahte boahtteáigi hábmejuvvo dál.

Lihkku sámi álbmotbeivviin! – Gratulerer med samane sin nasjonaldag!